Reisverslag

Johan & Carina, 26 januari 2010
Australië , Sydney 26°

22 tm 26 januari

22/1
Vandaag rijden we naar het laatste plaatsje waar een YHA-hostel te vinden is (voordat we in Sydney aankomen). We rijden door het Royal National Park. Prachtig aangelegde wegen door de bergen met uitzicht op de zee. En dan komen we aan in Cronulla Beach. Het is eigenlijk een buitenwijk van Sydney, met prachtige villawijken aan het water. Het centrum bevalt me ook wel, winkels op loopafstand en het strand aan het einde van de weg, ook op loopafstand. Na een paar rondjes door het centrum, zien we dat het YHA-hostel gewoon midden in de winkelstraat ligt. Ideaal! We parkeren de auto een paar kilometer verderop (alle parkeerplaatsen vol, ivm het strand zo dichtbij) en komen bezweet in het hostel aan. Receptie dicht. Johan belt naar het nummer dat in de folder staat, maar helaas.. alles fully booked. Hij geeft ook nog even aan dat hij het enige hostel is in Cronulla. Hmm.. en nu? We rijden wat rond en vinden al snel een guesthouse. Er wordt buiten aangegeven dat het gebouw net is gerenoveerd. Dat klinkt goed. We informeren naar een kamer, maar het blijkt dat ze alleen nog maar 2 losse 1 persoonskamers hebben. Damned.. het zag er zo leuk uit en er zat zelfs een ontbijt en diner bij de prijs inbegrepen, lekker makkelijk! Nouja.. we gaan verder. Het naastgelegen motel zit helaas ook vol. We hebben echt geen zin om verder te zoeken, dus we besluiten naar het guesthouse terug te gaan en lekker twee nachten apart te gaan slapen Als we weer binnenkomen begint de vrouw die we eerder spraken meteen over een extra matras in de kamer. Ze had dus toch even nagedacht over een oplossing. Wij krijgen dus een eenpersoonskamer, waar even snel een extra matras wordt neergelegd. Verder is er dan totaal geen ruimte meer in de kamer. Maargoed.. onze tassen kunnen gewoon in de auto blijven, dus no worries mate. Om 17.30 uur mogen we aanschuiven voor het avondeten en dan zien we welke (of liever gezegd, wat voor) gasten hier nog meer verblijven. Opeens beseffen we dat een guesthouse inclusief ontbijt en diner wel erg ideaal is voor oude bejaarde mannen! En zo zitten er wel 10 mannetjes met kunstgebitten om ons heen te eten! ’s Avonds rijden we wat rond door de omgeving.

23/1
’s Morgens een simpel ontbijt. Geroosterd brood met gesmolten kaas met peper. Best lekker. De kok praat honderuit over een boottrip die om 10.30 uur zal vertrekken. Het klinkt goed, dus we gaan op weg. Onderweg toch even langs een kapsalon, want ik heb zo langzamerhand een hekel gekregen aan de kleur, de uitgroei en vooral de lengte. Ik kan om 13.00 uur terecht. Dat wordt dus geen boottrip. Het is nog maar 10.00 uur, dus we maken de tijd vol door wat rond te rijden door de villawijken langs het water. En jahoor, ik laat mn haar ’s middags zwart verven. Weer ns wat anders he.. Na de kapper wachten we op het eten. Dezelfde kok als vanmorgen vraagt ons naar ons volgende, tevens laatste hostel. Ze weet ons te vertellen dat het hostel verschrikkelijk is! Vorige week heeft ze van twee mensen gehoord dat het afschuwelijk was. Wij hebben juist voor dit hostel gekozen omdat het ‘de beste van Australië’ zou zijn. De foto’s zien er geweldig uit en het heeft een zwembad, sauna en ensuite badkamer. Dat is precies wat we (lees: Johan) deze laatste dagen nodig hebben. De kok geeft ons zelfs nog een folder van een appartementencomplex in Sydney mee, want ze wil niet dat wij onze reis op een vervelende manier zouden afsluiten. Hmm.. dat demotiveert! We besluiten het maar gewoon aan te zien. Als het echt zo erg is, kunnen we altijd nog iets anders zoeken. We nemen voor de zekerheid alvast het adres van het appartementencomplex over. ’s Avonds gaan we naar de film ‘Nine’. Deze film heeft 5 golden globes nominaties gekregen, maar eerlijk gezegd vond ik het tijdverspilling. Om over de mening van Johan maar te zwijgen, die heb ik maar net weten tegen te houden de bioscoop uit te rennen.

24/1
Ik ben blij dat onze tweede- en laatste nacht erop zit in dit guesthouse. Op het eerst gezicht leek het allemaal geweldig. Maar met al die kromme ouwe mannetjes die staand plassen, de wc niet doortrekken, hun kunstgebitten in een glas in de badkamer omspoelen en allemaal binnen roken, krijg ik echt zo’n verpleegtehuisidee. Nee, het is gewoon een verpleegtehuis! Tjonge jonge, die rook hing zelfs in de wc en in de badkamers. Op naar het volgende hostel, waar we geen goed gevoel meer bij hebben. We komen om 10.10 uur bij het Sydney Central hostel aan. Aangezien het op zondag vanaf 10.00 uur vrij parkeren is, kunnen we precies tegenover het hostel parkeren. Helaas heeft Johannes niet gezien dat er 10 PM stond, en je dus pas vanaf 22.00 uur ’s avonds gratis mag parkeren! Terwijl we rondhangen in het hostel (inchecken vanaf 13.00 uur) zien we vanaf de eerste verdieping dat de parkeerwachters bij onze auto staan. Johan rent naar ze toe om te vragen wat er aan de hand is en beseft daar dat hij nogal dom is geweest. Helaas kan de bekeuring niet meer ongedaan worden gemaakt (84 dollar) dus dat is weer jammer. Je begrijpt dat ‘nogal dom’ ietwat genuanceerd uitgedrukt is. Het hostel heeft 500 bedden en is echt supergroot! Terwijl we wachten op het inchecken, kijken we wat rond. Alles ziet er piccobello uit. Heel veel keukens met heel veel koelkasten. De ruimte waar je kunt eten ziet er geweldig uit. Pooltafels aanwezig, relaxstoelen, een ‘binnentuin’, leestafels met stroom in de tafelpoten (wel makkelijk), een bioscoop, een zwembad met sauna, een restaurant waar je ook kunt ontbijten, kortom: super! “Nou, die kamer moet straks toch wel erg tegenvallen als we die kok moeten geloven”. Maar die kamer is helemaal prima. Niets te klagen. Hadden we dit geweldige hostel toch bijna omgeboekt! Nooit naar een ander luisteren, leren we maar weer.. Je raadt natuurlijk al wat Johannes’ eerste activiteit is, zodra het slotje van zijn tas open is: zwembroek aan en wegwezen. ’s Avonds eten we in het restaurant in het hostel, we hebben niet zoveel zin om nog iets te ondernemen en bovendien regent het al de hele dag. We hebben nog even contact met het thuisfront, ons ontvangst op Schiphol is geregeld. ’s Nachts om 1.20 uur worden we wakker gebeld door Simon. Hij denkt dat het tijdsverschil 7 uur is, maar dat ligt al een tijdje op 10 uur. We mogen kiezen of we zaterdag- of zondag naar De Vrienden van Amstel Live willen. Niet slecht, zo’n keuze te moeten maken. We kiezen toch maar voor de zondag, aangezien we na een hele heftige terugreis toch eerst wel even een avondje in de bank willen liggen. Dus.. meteen al plannen voor het eerste weekend, wist ik het niet..

25/1
Vandaag staat in het teken van ‘Shop untill you drop’. Om 10.00 uur doen we eerst even een ontbijtje in het hostel en dan gaan we op pad. Het is eerst bewolkt, dus ik heb een trui aan, maar die moet al heel snel uit. Ongelooflijk hoe de temperatuur kan veranderen in een uur tijd. Het is zo druk en warm, ik krijg een flashback naar New York. Om 14.30 uur droppen we al. Jammer hoor, maar we kunnen echt niet meer, we hebben airco nodig. We gaan naar ons hostel en kopen een 24-uurs-internetkaart. En even lekker uitgebreid douchen in je eigen badkamer is ook lekker! ’s Avonds doen we nog even een wandelingetje en eten we op het ‘Centraal Station’. Dit is een bekende plaats voor ons. De plek waar we 3 maanden geleden onze reis begonnen. Ook nu staat de Greyhound te wachten op zijn laatste passagiers en vol verwachting staren de mensen in de bus naar buiten. Hoe geweldig deze reis ook was, ik zou op dit moment niet met ze willen ruilen. Ik kan nu echt niet meer wachten om naar huis te gaan!

26/1
Oei, wat is dit een slecht bed, met een slecht matras en slechte kussens. Allebei doen we al twee nachten bijna geen oog dicht. Johan gaat om 9.00 uur naar beneden voor een ontbijt, maar als je niet van eieren houdt, heb je niets te zoeken bij het ontbijt, dus ik blijf liggen. Gelukkig slaap ik alsnog tot 10.30 uur, dus heb ik toch kunnen bijtanken. Het is Australia Day vandaag. Zoiets als Koninginnedag in Nederland. We pakken de bus naar Circular Quay, het centrum van alle festiviteiten. We eten een salade op een terras in de schaduw, heerlijk. Die schaduw is wel nodig, want vandaag is het behoorlijk warm. Ik krijg een beetje een maandag-van-kermis-gevoel bij vandaag. Mensen verkleed en geschminkt, dronken en verbrand. We lopen nog wat rond bij de Opera House en de Harbour bridge, maar het is zo ontzettend druk, dat we besluiten om weer een bus richting het hostel te nemen. Om 16.30 uur zijn we ‘thuis’. Zomaar wat tijd, zonder plannen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om eens wat orde in de chaos van mijn aankopen van gisteren te brengen. We gaan nog even naar de supermarkt, maar we hebben geen idee wat we moeten gaan eten. En eindelijk, na 3 maanden kijken naar de bonen op de borden van onze mede-reizigers, koop ik een blik bonen in tomatensaus. Iets waar Johan zo de rillingen van krijgt. Beetje rijst erbij en hopla.. de ultieme backpackersmaaltijd. Na het eten ga ik eens achter de laptop zitten voor een verslag van 5 dagen te typen. Terwijl ik net aan de laatste dag wil beginnen, stormt Johan binnen (die had ik namelijk een hint gegeven om uit mn buurt te blijven nadat ie al een uur over mn schouder meelas en steeds commentaar leverde). Nadal is aan het tennissen en heeft al 2 sets verloren. Ze gaan nu aan de derde set beginnen en ik móet nu komen kijken in de tv-room. Daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk. We zitten net lekker in de derde set (oe, wat speelt Nadal slecht –of wat speelt Murray goed-), als Nadal opgeeft bij 3-0. Zo jammer toch! We pikken nog net even het weerbericht mee voordat we naar de kamer gaan, morgen wordt een regen-dag. Hmm.. moeten we nou zo onze reis afsluiten? Inmiddels is het 23.00 uur en maak ik een einde aan de verslagen. Arrivederci!

Naar Johan & Carina in Australië bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag